Log

  1. Ελλάδα 2020

    Διάβαζα στο χθεσινό φύλλο της καθημερινής, τη συνέντευξη του κ Ρακιτζή που είναι γενικός επιθεωρητής δημόσιας διοίκησης. Ανέφερε μεταξύ άλλων ότι υπάρχει γενικότερα πρόβλημα ηγεσίας καθώς τα περισσότερα μέτρα που λαμβάνονται είναι διαχειριστικού τύπου.

    Εννοούσε υποθέτω ότι οι περισσότερες πολιτικές παρεμβάσεις έχουν στόχο τους την συντήρηση μας ως κράτος και ως πολίτες και τιποτα παραπάνω.

    Έχω την εντύπωση ότι παρά τη δύσκολη συγκυρία αλλά και ίσως εξαιτίας αυτής θα έπρεπε να υπάρχει ένα "grand design" για το μέλλον της Ελλάδας - την Ελλάδα 2020. Αυτό κάνουν οι υπόλοιπες αναπτυγμένες χώρες του πλανήτη για να διεκδηκήσουν μια θέση στους ισχυρούς του 2020.

    Για την Ελλάδα 2020 θα μπορούσε κάποιος να βάλει 2-3 εθνικούς στόχους και με συγκεκριμένα μέτρα να ευθυγραμίσει τις προσπάθειες όλων των Ελλήνων στον κοινό στόχο. Σε αυτό ακριβώς το σημείο χρειάζεται η παρέμβαση ενός ηγέτη που θα εμπνεύσει τον κόσμο αλλά και τους τεχνοκράτες που τα υλοποιούν.

    * Ξενιος Δίας - η χώρα της φιλοξενίας.
    Στόχευση: η ανάπτυξη τυποποιημένων τουριστικών προϊόντων που ενσωματώνουν τις τα διαφοροποιά στοιχεία της Ελληνικής φιλοξενίας, η εισαγωγή των δεικτών ποιότητας στα προϊόντα φιλοξενίας.
    Μέθοδος: δημιουργία φορέα πιστοποιησης ποιότητας φιλοξενίας που θα λειτουργεί σε διεθνές επίπεδο.
    Προϊόν: πακέτα φιλοξενίας/διακοπών με ονομασία προέλευσης και πιστοποίηση ποιότητας. Πακέτα business/private hosting κλπ. Τα σχεδιασμένα πακέτα διατίθενται από ξενοδοχειακές μονάδες/οργανισμοούς διεθνώς.
    * Ηλεκτρονική λεωφόρος - η υποδομή για την επιχειρηματικότητα του μέλλοντος.
    Στόχευση: η δημιουργία μιας υποδομής που θα υποστηρίζει τη λειτουργία του κράτους και την επιχειρηματικότητα του μέλλοντος.
    Μέθοδος: δημιουργία specifications για ένα δίκτυο δεδομένων στο οποία θα συνδέονται φορείς και επιχειρήσεις της χώρας που επιθυμούν πρόσβαση στις τραπεζες πληροφοριών. Οι τράπεζες πληροφοριών θα παρέχουν πρωτογενή (raw) ή επεξεργασμένα δεδομένα οπως πληροφορίες για την κίνηση της αγοράς, κίνηση στόλων οχημάτων, εκτελωνισμούς, ταχυδρομικές υπηρεσίες, μειοδοτικούς διαγωνισμούς, αναζήτηση εργασίας κλπ. Μια νέα μορφή επιχειρηματικότητας αυτή των διαχειριστών-μεταποιητών της πληροφορίας θα ανθίσει.
    Προϊόν: ηλεκτρονικές υπηρεσίες που θα μειώνουν το κόστος και αυξάνουν την ανταγωνιστικότητα του Ελληνικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος, τράπεζες πληροφοριών κ.α.
    * Μεσογειακός ήλιος - πρότυπη βιολογική καλλιέργεια, κτηνοτροφία και πράσινη επιχειρηματικότητα.
    Στόχευση: η δημιουργία τυποποιημένων μεθόδων καλλιέργειας και κτηνοτροφίας για μεσογειακά προϊόντα με πιστοποίηση ποιότητας. Η παροχή διεθνώς συμβουλευτικών υπηρεσιών και υπηρεσιών πιστοποίησης, πρώτων υλών κλπ για πράσινες επενδύσεις.
    Μέθοδος: Πιστοποίηση καλλιεργητών/εκτροφέων ανα νομό για την ανάπτυξη των πρότυπων καλλιεργειών. Ανάπτυξη/χρήση τεχνολογίας για την ηλεκτρονική παρακολούθηση καλλιεργειών.
    Προϊόν: Σήμα ποιότητας καλλιέργειας/εκτροφής "Μεσσογειακός ήλιος"

    Share

    1. Ο χαρτοφύλακας του Πρωθυπουργού

      Τόσα χρόνια σε συναντήσεις με ξένους, δουλειάς σε διάφορα μέρη της Ευρώπης για εταιρίες και προγράμματα της Ένωσης μπορώ νομίζω να πω με σιγουριά ότι το κύριο πρόβλημα μας ως Έλληνες συνομιλητές είναι η αδυναμία να μιλήσουμε συγκεκριμένα, με στοιχεία και να τεκμηριώνουμε την άποψη μας. Αυτό βέβαια ξεκινάει από το σχολείο αλλά είναι μια άλλη συζήτηση.

      Αντίθετα οι βορειοευρωπαίοι λατρεύουν τις λίγες και συγκεκριμένες κουβέντες.

      Δε ξέρω τι έχει στη βαλίτσα του ο Παπανδρέου όταν επισκέπτεται τους ξένους ηγέτες, αλλά εγώ θα έβαζα στο χαρτοφύλακά μου μια σοβαρή πρόταση για τη δημιουργία ενός ηλεκτρονικού συστήματος παρακολούθησης και διοίκησης του κράτους με συγκεκριμένους στόχους και προϋπολογισμό (όπως και αυτές που παρουσιάστηκαν στο labs.opengov.gr). Θα το παρουσίαζα στους ηγέτες και θα ζητούσα να με βοηθήσουν στέλνοντας τους καλύτερους τεχνοκράτες τους και καλώντας τις εταιρίες τους να συμμετέχουν στους σχετικούς διαγωνισμούς.

      θα παρουσίαζα επίσης το πλάνο μου να εξελίξω τη χώρα μου σε κέντρο τεχνολογικής αριστείας στα συστήματα ηλεκτρονικής διακυβέρνησης.

      Share

      1. όχι άλλο κάρβουνο

        Διαβάζω και πάλι ότι το Ινστιτούτο Οικονομικών και Φορολογικών Μελετών πρότεινε τη "ριζοσπαστική λύση" (έλεος) συλλογής αποδείξεων από τους πολίτες για να δικαιούνται το αφορολόγητο εισόδημα τους.

        Έχει προταθεί στο παρελθόν η διασύνδεση όλων των επιχειρήσεων με την εφορία είναι ώστε να απαλλαγούν πολίτες/επιχειρήσεις από τη γραφειοκρατεία της συλλογής αποδείξεων αλλά και από την ανθρώπινη σύγκρουση και το στρες που θα συνεπάγονται οι καθημερινές συναλλαγές. Περισσότερα για το added value της διασύνδεσης είχα γράψει εδώ.

        Αν όμως υποθέσουμε ότι αυτό δε γίνεται θα πρότεινα το εξής. Τη δημιουργία μιας χρεωστικής κάρτας ή και πιστωτικής κάρτας μέσα από μια συνεργασία του ελληνικού δημοσίου με τις τράπεζες. Το δημόσιο μπορεί να παρέχει μια εγγύηση για την ασφάλεια των συναλλαγών.

        Κάθε πολίτης έχει την επιλογή να χρησιμοποιεί την παραπάνω κάρτα στις συναλλαγές του και να χρησιμοποιεί το μηνιαίο (ή ετήσιο) συγκεντρωτικό λογαριασμό ως απόδειξη των συναλλαγών του.

        Με αυτό τον τρόπο, δε χρειάζεται συλλογή αποδείξεων (που θα αναγκάσει πολλούς ανθρώπους να προσλάβουν λογιστές και να ψάχνουν αποδείξεις από φίλους και συγγενείς) και ενθαρρύνεται η χρήση χρεωστικών (προσοχή ΟΧΙ πιστωτικών) καρτών.

        Μέσα από την ίδια κάρτα θα μπορούσαν να καταγράφονται χορηγίες σε ιδρύματα και να καταγράφονται όλες οι συναλλαγές που επηρεάζουν αυτόματα τη φορολογία του πολίτη.

        Share

        1. Change it, or it changes You!

          SOS! As somebody looking from distance I get the feeling that the Greek government officials have started loosing their motivation and will to innovate.

          Do not let some ill-minded bureaucrats change your plans.

          You need novel, inspired and ambitious measures to give a perspective to the Greek society and economy.

          We need methods and systems in place that will utilise latest technology and thinking. We also need measurable results and accountability. Who does-what-and-when?

          Share

          1. Μια νύχτα στο Εδιμβούργο

            Μου θύμισε η Βίκη μια συζήτηση για την παιδεία που μας ξενύχτησε πριν από χρόνια σε κάποιο φοιτητικό σπίτι της οδού Marchmont στο Εδιμβούργο. Πρέπει να ήταν μια από δεκάδες παρόμοιες συζητήσεις που είχαμε κάνει με φίλους για διάφορα θέματα... ήταν όμως από τις λίγες που τελείωσαν με συμφωνία όλων στην παρέα και ήθελα να τη γράψω.

            Η όλη συζήτηση ξεκίνησε όταν ο φίλος Στέλιος έθιξε ένα από τα κλασσικά του θέματα "το μάθημα των θρησκευτικών στο σχολείο". Γιατί θα πρέπει να διδάσκεται στο σχολείο κάτι τέτοιο και πόσο αντικειμενικό/πολύπλευρο είναι το σχετικό μάθημα... σύντομα βρεθήκαμε να συζητάμε για τις διάφορες έρευνες του ΟΑΣΑ κλπ που δείχνουν ότι κάτι πάει στραβά στην εκπαίδευση των ανηλίκων στην Ελλάδα σε σχέση με βόρειες χώρες όπου οι μαθητές τους έρχονται πρώτοι... Μετά από ώρες συζήτησης και διάφορες απόψεις περί εθνικής ταυτότητας και θρησκευτικής κατήχησης, αρχίσαμε να συγκλίνουμε στην άποψη ότι η υποχρεωτική εκπαίδευση σε ολόκληρη την Ευρώπη μπορεί να γίνεται σε δύο άξονες: ο πρώτος αφορά στη θετική κατεύθυνση, ξένες γλώσσες και Ευρωπαϊκή/παγκόσμια ιστορία, ενώ ο δεύτερος άξονας είναι αυτός των μαθημάτων εν μέρει διαμορφώνουν την εθνική μας ταυτότητα.

            Ο πρώτος άξονας μπορεί και πρέπει να περιλαμβάνει ενιαία ύλη σε ολόκληρη την Ευρώπη. Πρόκειται για τα μαθηματικά, τη φυσική, την παγκόσμια ιστορία, τις ξένες γλώσσες δηλαδή για θέματα που μπορούν να διδαχτούν με ενιαίο τρόπο ή ακόμη και με ανταλλαγές/μετακινήσεις μαθητών. Εάν ο τρόπος διδασκαλίας και τα θέματα είναι ίδια σε ολόκληρη την Ευρώπη έχει νόημα να γίνονται οι αξιολογήσεις κλπ.

            Ο δεύτερος άξονας είναι αυτός που εν μέρει διαμορφώνει την ιδιαίτερη ταυτότητα και δεξιότητες που κάθε λαός της Ευρώπης έχει: ιστορία, τέχνη, μουσική, διατροφή και γλώσσα. Σε περιπτώσεις λαών όπως η Ελλάδα η θρησκεία παίζει σημαντικό ρόλο είτε αυτή είναι χριστιανισμός για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού είτε είναι ο μωαμεθανισμός, ο εβραϊσμός κλπ οπότε μπορεί να αποτελεί ένα από τα (προαιρετικά ίσως?) θέματα του σχολείου και σίγουρα είναι μέρος της ιστορίας μας.

            Η ιδέα των δύο αξόνων κάλυψε τους περισσότερους από εμάς στην παρέα και ακόμη και αν δεν ξερίζωσε τα θρησκευτικά από το curriculum ικανοποίησε εν μέρη και τον Στέλιο που τα είχε, προφανώς, πάρει με κάποιον από τους ανίδεους δασκάλους θρησκευτικών που σκότωνε την ώρα του στην τάξη...

            Να λοιπόν! ίσως μια πρωτοβουλία που θα μπορούσε να αναλάβει η σημερινή υπουργός στην Ευρώπη?

            [Δεύτερο ποστ σήμερα, αλλά μια που βλέπω εύφορο έδαφος, varför inte? :)]

            Share

            1. αλλαγη σελιδας

              Εντάξει, το παιχνίδι κρίθηκε σύμφωνα με τους πολλούς. Ο Γ.Παπανδρέου θα είναι ο νέος πρωθυπουργός. Ανάμεσα στις προτάσεις του διακρίνω αυτές με το υψηλότερο impact factor:

              - Αναχρηματοδότηση της ανάπτυξης
              - Ηλεκτρονική διακυβέρνηση/ΚΕΠ 2.0
              - Αλλαγή του εκλογικού συστήματος
              - Ασυμβίβαστο κομματικών και κρατικών αξιωμάτων.

              Είναι σίγουρα ότι πιο προοδευτικό έχει ακουστεί τα τελευταία χρόνια και εύχομαι, όχι για το κόμμα τους αλλά για την Ελλάδα, να τα καταφέρει. Δε νομίζω ότι κανείς διαφωνεί με τα παραπάνω. Εύχομαι ακόμη αυτοί που απαίδευτα τον στηρίζουν να γίνουν πιο κριτικοί για να ανεβάσουν τον πήχη. Εύχομαι τέλος αυτοί που τον απορρίπτουν από τα αποδυτήρια να βρούν το θάρρος να στηρίξουν τις αλλαγές.

              Τέλος πιστεύω ότι μέχρι τις 4 Οκτωβρίου ο Παπανδρέου και ο κάθε υποψήφιος κρίνεται από τις απόψεις, τις ιδέες και τη συμπεριφορά του. Από τις 5 Οκτωβρίου αυτό που θα μετράει είναι η αποτελεσματικότητα.

              Share

              1. Πιστωτική αρρυθμία

                Η υπερβολική "πίστη" των τραπεζών στην ικανότητα των πελατών τους να αποπληρώσουν τα χρέη τους έφερε σύμφωνα με τους ειδικούς την κρίση στο σύστημα. Στην πραγματικότητα οι τράπεζες κατέγραφαν τεράστια κέρδη πουλώντας ανεξέλεγκτα δάνεια. Οι πελάτες τους εξασφάλιζαν ζεστό χρήμα υπογράφοντας απίθανους όρους εξόφλησης.

                Η αντιπολίτευση πρότεινε σήμερα την αναπροσαρμογή των όρων εξόφλησης των δανείων σε περιπτώσεις αδυναμίας αποπληρωμής. Αυτό που δε διευκρινίζεται στις ανακοινώσεις είναι ποιος θα πληρώσει το υπόλοιπο των χρεών. Και ποια δικαστήρια θα ασχοληθούν με τις χιλιάδες υποθέσεις και την τακτική παρακολούθηση τους που προβλέπεται από το σχέδιο νόμου; Νομίζω ότι η παραπάνω πρόταση θα είχε περισσότερο νόημα μετά την παρουσίαση ενός ολοκληρωμένου σχεδίου για την αναμόρφωση του χρηματοπιστωτικού συστήματος. Ερωτήματα που θα πρέπει να απαντηθούν είναι ποιες οι ευθύνες του πιστωτή και των πελατών του, οι εγγυήσεις που πρέπει να δίνονται για τη χορήγηση δανείων, οι δυνατότητα αναπροσαρμογής των όρων εξόφλησης, ποιες οι υποχρεώσεις των τραπεζών, ποιες μορφές ασφάλισης ρίσκου χρειάζονται;

                θα δανειστώ ένα παράδειγμα από ένα πιο υγιές σύστημα για να δείξω την ανάγκη για ασφάλιση κινδύνου στο δανεισμό. Οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρίες στην Καραϊβική εγκαθιστούν πλατφόρμες που κοστίζουν εκατομμύρια δολάρια. Οι κυκλώνες που πλήττουν την περιοχή κάθε χρόνο βάζουν σε κίνδυνο αυτές τις τεράστιες επενδύσεις (τυπικά μερικών δισεκατομμυρίων δολαρίων). Για το λόγο αυτό οι επενδυτές τους (τράπεζες, ιδιώτες κλπ) απαιτούν ασφάλεια για τον κίνδυνο της επένδυσης. Αλλά και η ασφαλιστική εταιρία (που συνήθως δεν είναι μόνο μία αλλά) οφείλει να ασφαλιστεί η ίδια (η λεγόμενη re-insurance) για το ενδεχόμενο να μη μπορεί να αποπληρώσει η ίδια μια μεγάλη ζημιά από κυκλώνα. Στην αλυσίδα κανείς δε θέλει να υποτιμήσει τον κίνδυνο γιατί μπορεί με τον πρώτο κυκλώνα να βάλει λουκέτο.

                Ας έρθουμε στο τραπεζικό σύστημα. Η τράπεζα δανείζει χρήματα στον πελάτη της. Τυπικά στην Ελλάδα ο καθένας μπορεί να δανειστεί όσο θέλει γιατί έχει ένα ακίνητο για να βάλει υποθήκη. Είναι ο μισθός του αρκετός για να το αποπληρώσει; Αδιάφορο για την τράπεζα αφού στη χειρότερη περίπτωση μπορεί να του πάρει το σπίτι. Αυτή είναι η ασφάλεια της τράπεζας.

                Σε ένα πιο υγιές σύστημα, ο πελάτης μπορεί να δανειστεί ανάλογα με τη δυνατότητά του να αποπληρώσει το δάνειο με βάση τα εισοδήματά του και όχι με βάση το ακίνητο στο οποίο κατοικεί (και το οποίο δε αντέχει να χάσει, σωστά;). Η τράπεζα υποχρεώνεται να ασφαλίζει τον κίνδυνο αδυναμίας πληρωμής των δόσεων από τους πελάτες της. Η ασφαλιστική εταιρία αυξάνει το κόστος ασφάλισης όταν η επισφάλεια αυξάνεται οπότε η ασύδοτη δανειοδότηση από τις τράπεζες γίνεται ασύμφορη λόγω υψηλού κόστους ασφάλισης του κινδύνου.

                Αντίστοιχα λόγω της ασφάλειας που πρέπει να πληρώσει η τράπεζα, τα προϊόντα της (δάνεια) ακριβαίνουν όταν ο πελάτης ζητάει να δανειστεί χωρίς εχέγγυα. Και αυτό με τη σειρά του αποθαρρύνει τον ασύδοτο δανεισμό.

                Ακόμη όμως κι αν δεν είναι αυτή μια λύση, είναι απαραίτητο να μπουν κανόνες στη λειτουργία του τραπεζικού συστήματος. Θα ήθελα να δω περισσότερο προοδευτικές λύσεις από την κα Κατσέλη.

                Share

                1. Κομματικές χορηγίες - μια διαφορετική προσέγγιση

                  Πώς θα γνωρίζει ο κάθε πολίτης τους χορηγούς ενός κόμματος; Πώς θα αποποινικοποιηθούν οι κομματικές εισφορές και πώς θα αποσυνδεθούν από τις πολιτικές χάρες που συχνά τις συνοδεύουν; Πώς μπορούν να αξιολογηθούν τα κόμματα;

                  Η δημιουργία μιας κρατικής πύλης χορηγιών είναι νομίζω μια λύση. Και έχει ως εξής: δημιουργείται μια πύλη ηλεκτρονικών πληρωμών. Κάθε πολίτης που θέλει να συνεισφέρει στο κόμμα της προτίμησής του μπορεί να το κάνει μέσα από την ενιαία αυτή και ασφαλή πύλη στο ίντερνετ με χρήση της πιστωτικής του κάρτας. Ο οργανισμός αυτός αναλαμβάνει να προωθήσει τις πληρωμές στα κόμματα αφού τις καταγράψει και τις δημοσιεύσει ηλεκτρονικά. Η ηλεκτρονική δημοσίευση γίνεται σύμφωνα με τα πρότυπα ροών περιεχομένου (πχ xml) για να μπορεί ο κάθε χρήστης που το επιθυμεί να αναζητήσει και να επαναχρησιμοποιήσει τη πληροφορία για την καλύτερη ενημέρωση του ίδιου και του κοινού.

                  Το κράτος εγγυάται την ασφάλεια των συναλλαγών.

                  Και γιατί να μη το πάμε ένα βήμα πιο πέρα, για την αξιολόγηση και την αποτελεσματικότητα στην πολιτική: Εκτός από τις απλές χορηγίες οι πολιτικοί/κόμματα οργανώνουν προγράμματα (με χρονοδιάγραμμα/προϋπολογισμό) τα οποία μπορούν να χρηματοδοτήσουν με χορηγίες μέσα από την πύλη. Αντί δηλαδή να ζητούν χορηγίες γενικά, μας λένε για ποιο λόγο χρειάζονται τα χρήματα. Για παράδειγμα η αντιπολίτευση θέλει να εντάξει στο κυβερνητικό της πρόγραμμα μια δράση για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Ας πούμε ότι θέλει να μετατρέψει ένα νησί σε ενεργειακά αυτόνομο με ανεμογεννήτριες, ηλεκτρικά αυτοκίνητα κλπ. Οργανώνει λοιπόν ένα πρόγραμμα για να εκπονήσει αυτή τη μελέτη. Δημοσιεύει την δράση στην κρατική πύλη πολιτικών χορηγιών και ζητάει χορηγίες για να χρηματοδοτήσει τις μελέτες. Το πρόγραμμα χρηματοδοτείται με διαφάνεια από τους ίδιους τους πολίτες και επιχειρήσεις και το κόμμα είναι υπεύθυνο για την παρουσίαση αποτελεσμάτων σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα.

                  Όλες οι συναλλαγές γίνονται ηλεκτρονικά. Τα χρήματα καταγράφονται και οι λίστες είναι προσβάσιμες σε πραγματικό χρόνο από όλους. Τα κόμματα είναι υπόλογα για τη χρήση των χρημάτων που συγκέντρωσαν. Ο συσχετισμός χορηγιών με πολιτικές χάρες/ρουσφέτια γίνεται υπόθεση ρουτίνας. Συνδέεται η χρηματοδότηση των κομμάτων με την αποτελεσματικότητα. Οι πολίτες χρηματοδοτούν τις δράσεις που τους ενδιαφέρουν. Τα κόμματα αντλούν πόρους με διαφάνεια.

                  Share

                  1. Κώδικας ατομικής και συλλογικής ευθύνης στη συμμετοχική δημοκρατία

                    Υπαρχει ενας κωδικας ατομικης και συλλογικής δράσης στη συμμετοχική δημοκρατία, την πολιτική και τα κόμματα? Πόσο σημαντική είναι η τήρησή του; Ποιος μπορεί να κρίνει αν η συμπεριφορά ενός στελέχους είναι στα πλαίσια του "ηθικού" ή όχι;

                    Ένα πρόσφατο παράδειγμα δημιουργίας σύγχυσης στην κοινή γνώμη είναι αυτό του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γ.Παπακωνσταντίνου και της συνάντησής του με επιχειρηματία της περιφέρειας του. Ο Αλέξανδρος Μελίδης κάνει μια ενδιαφέρουσα ανάλυση και αναφέρει ότι σε άλλες χώρες η στάση του Βουλευτή θα είχε πιθανόν επιβραβευθεί. Και ενώ αυτό είναι πιθανότατα αλήθεια πρέπει να αναρωτηθούμε τι είναι αυτό που δημιούργησε σύγχυση στον πολίτη.

                    Πιστεύω ότι η πολιτική στην Ελλάδα θα υπέφερε πολύ λιγότερο αν ακολουθούσε γραμμένους και δημοσιευμένους κανόνες δεοντολογίας και αν όλα τα πολιτικά στελέχη των κομμάτων εκπαιδεύονταν τακτικά για την τήρησή τους.

                    Η παραπάνω ιδέα μπορεί να ακούγεται ως πολυτέλεια στην ελληνική πραγματικότητα, ωστόσο ο κώδικας καλής πρακτικής αποτελεί τον κορμό της εκπαίδευσης κάθε στελέχους σε μεγάλους οργανισμούς. Ας το δούμε μέσα από ένα παράδειγμα:

                    Στέλεχος κόμματος της αντιπολίτευσης λαμβάνει τηλεφώνημα από γνωστό του δημοσιογράφο που τον ενημερώνει πως έπεσε στα χέρια του απόρρητο έγγραφο της κυβέρνησης. Ο δημοσιογράφος ισχυρίζεται πως το ηλεκτρονικό μήνυμα περιέχει επικοινωνία μεταξύ των μελών του πολιτικού συμβουλίου που ενδεχομένως να καίει υπουργό της κυβέρνησης. Ποια πρέπει να είναι η αντίδραση του στελέχους;

                    α) Να ζητήσει το έγγραφο για να το καταθέσει ο ίδιος στον εισαγγελέα.
                    β) Να ζητήσει από το δημοσιογράφο να καταστρέψει αμέσως το απόρρητο έγγραφο.
                    γ) Να προσπαθήσει να αποκτήσει το απόρρητο έγγραφο που θα βοηθήσει το κόμμα του.

                    Στις περισσότερες χώρες η μη εξουσιοδοτημένη κατοχή η διακίνηση εγγράφου (ακόμη και ηλεκτρονικού) που φέρει τη διαβάθμιση "απόρρητο" διώκεται από το νόμο. Έτσι, η σωστή απάντηση είναι μόνο μία, παρότι σε πρώτη ανάγνωση περισσότερες από μία απαντήσεις μπορεί να φαίνονται λογικές.

                    Στην περίπτωση Παπακωνσταντίνου ο κώδικας δεοντολογίας θα ανέφερε:

                    "...το στέλεχος του οργανισμού θα πρέπει να αρνηθεί να παραλάβει υλικό που ενδέχεται να οδηγήσει σε ποινικές διώξεις και να παραπέμψει τον ιδιώτη στις αρμόδιες δικαστικές αρχές".

                    Εάν ο κώδικας αυτός υπήρχε και ήταν αναρτημένος στο διαδίκτυο η δικαίωση του Γ. Παπακωνσταντίνου θα ήταν αναμφισβήτητη.

                    Ο κώδικας δεοντολογίας είναι βέβαια πολύ ευρύτερος και δεν περιορίζεται στους κανόνες για τη διαχείριση της εξουσίας. Από τη χρήση συστημάτων πληροφορικής έως τον σεβασμό στη διαφορετικότητα του άλλου καλύπτει ένα τεράστιο φάσμα των δραστηριοτήτων ενός οργανισμού και επιβραβεύει τη σωστή συμπεριφορά.

                    Συνοπτικά παραθέτω ενότητες που θα μπορούσαν να αποτελέσουν τον κορμό ενός τέτοιου κώδικα με την ελπίδα να ξεκινήσει το συντομότερο η σχετική συζήτηση.

                    Αποφασιστικότητα:
                    * Ποιότητα και αξιολόγηση * Εμπιστοσύνη * Υγιής ανταγωνισμός * Χρηματισμός * Δώρα και διασκέδαση

                    Υπευθυνότητα:
                    * Χρήση κομματικών πόρων * Χρήση συστημάτων πληροφοριών * Διαφύλαξη απορρήτου * Σύγκρουση συμφερόντων * Εχεμύθεια * Τήρηση οικονομικών αρχείων * Συμμετοχή στα κοινά

                    Σεβασμός:
                    * Επικοινωνία * Αλληλοσεβασμός και προστασία του απορρήτου * Σεβασμός στη διαφορετικότητα (φύλλο, χρώμα κλπ) * Ασφάλεια στην εργασία

                    Ο κώδικας δεοντολογίας και η εκπαίδευση των στελεχών ενός κόμματος είναι ένα εργαλείο για καλύτερη και αποτελεσματικότερη πολιτική, οδηγός του κάθε στελέχους και προστάτης του πολίτη και της πολιτικής. O κώδικας ατομικής και συλλογικής ευθύνης στην πολιτική χρειάζεται σήμερα για τη σταδιακή θεμελίωση της πολιτικής ηθικής στη δημοκρατία μας.

                    Share

                    1. οι μεν και οι δε της καθημερινότητας

                      Αντιεξουσιαστές, δημοκράτες, κομματικοί μηχανισμοί, απλοί περαστικοί... σε δυο στρατόπεδα:

                      Οι μεν λένε, "φτάνει πια, η αντίσταση περνάει από το χέρι μου και θα έχει όποια μορφή νομίζω εγώ κατάλληλη. Αν δε σέβεσαι τα δικαιώματα μου, δε σέβομαι και γω τα δικά σου. Είναι θέμα επιβίωσης".

                      Οι δε υποστηρίζουν, "υπάρχει πάντα περιθώριο για το διάλογο όταν αυτός υλοποιείται με σεβασμό των δικαιωμάτων και ελευθεριών του καθενός".

                      Ποιος έχει δίκιο;

                      Νομίζω πως η λύση μπορεί να δοθεί από τη δεύτερη ομάδα και είναι να κάνει την πρώτη να νιώσει ασφάλεια, σεβασμό της προσωπικότητας του ατόμου και σεβασμό των προσωπικών αξιών (κατα παράδοση στην Ελλάδα η δεύτερη ομάδα εξουσιάζει και η πρώτη εξουσιάζεται - εξ'ου και η έξαρση της αντιεξουσιαστικής 'πάλης').

                      Είναι το αίσθημα ασφάλειας που εξημερώνει τον άνθρωπο και αφήνει το πάθος να εκφραστεί σε δημιουργική δύναμη και όχι σε πετροπόλεμο...

                      Share

                      2. I am currently working for ABB AB

                      ABB AB, Forskargrand 10, SWEDEN, Tel. +46-21-345054, Fax. +46-21-345054